Imprezowy EN57-005 nazwany Scyzorykiem czeka na godzinę odjazdu na stacji początkowej - w Kielcach.
Archiwum – Lato 2012
Pierwszy fotostop (w skrócie: FS) niedaleko miejscowości Morawica pomiędzy Kielcami a Włoszczowicami. Widoczny most na rzece Czarna Nida.
Kolejny FS, już na linii Sitkówka Nowiny - Busko-Zdrój. Pogoda zapanowała raczej nostalgiczna, słońce nie dokuczało, ale i nie rozświetlało zdjęć.
Tak się złożyło, że pociąg imprezowy spotkał tandem lokomotyw ST40s-17 + ST40s-15 na LHS.
Na styku toru szerokiego z normalnym niedaleko przystanku osobowego Kije: EN57-005 na górze, ST40s-17 + ST40s-15 na dole.
Wybudowany stosunkowo niedawno, bo ok. roku 1996, dworzec w Busku-Zdroju już od prawie ośmiu lat nie służy podróżnym. Połączenia regionalne na tej linii nie przetrwały niestety reformy kolei.
Na styku szerokiego, normalnego i wąskiego toru: niedaleko stacji Chmielnik Buski nad torami linii nr 70 i LHS przerzucono wiadukt Świętokrzyskiej Kolei Dojazdowej.
Budynek dworca w Staszowie to całkiem nieźle zachowany relikt PRL, z oryginalną stolarką okienną i drzwiową, a także materiałami wykończeniowymi. Coraz rzadziej można zobaczyć w Polsce takie rzeczy (i chyba dobrze).
ET41-181 obok Scyzoryka, czyli imprezowego EN57-005, na stacji w Staszowie. Linia Włoszczowice - Chmielów k. Tarnobrzega jest oczywiście wykorzystywana w ruchu towarowym, m.in. za sprawą jednej z największych w Polsce elektrowni, która znajduje się w Połańcu.
Postój w Połańcu, niegdyś stacji końcowej dla pociągów osobowych.
EN57-005 to jednostka z pierwszej serii, wyprodukowana w 1962, a więc pierwszym roku produkcji tego jednego z najdłużej produkowanych pojazdów szynowych.
Chmielów k. Tarnobrzega, stacja węzłowa, gdzie linia 70 z Włoszczowic styka się z linią 25 Łódź Kaliska - Dębica. ET22-1086 czeka na zatrudnienie.
Temu dworcowi zrobiłem już zdjęcie - w sierpniu 2003, a więc prawie 9 lat temu. Pisałem wtedy że jest w stanie opłakanym, więc dzisiaj mogę tylko napisać, że prezentuje obraz nędzy i rozpaczy. Szklaną fasadę tego całkiem nieźle zaprojektowanego obiektu wymieniono na... beton, a urzędujący tutaj po zawieszeniu pociągów regionalnych klub nocny wyprowadził się zostawiając budynek na pastwę losu. Tymczasem stacja wciąż obsługuje ruch pasażerski - kursuje tędy TLK San łączący Przemyśl z Warszawą.
Dwikozy, widok z górki tuż za stacją.
Wdrapanie się na górkę w Dwikozach nie było łatwe, ale opłaciło się. Powrót do pociągu był jeszcze trudniejszy...
Ostatnie spojrzenie na naszego Scyzoryka, czyli EN57-005 - w tym momencie już w województwie mazowieckim, na stacji w Szydłowcu.
Ta lokomotywa na razie nie pojedzie. WLs75-73 będąca na stanie Stowarzyszenia Górnośląskich Kolei Wąskotorowych oczekuje na naprawę na stacji Bytom Karb Wąskotorowy, gdzie znajduje się lokomotywownia należących do samorządu GKW.
Lxd2-352 manewruje po stacji Bytom Karb Wąskotorowy w dniu Industriady, czyli święta śląskiego Szlaku Zabytków Techniki. GKW posiada tory o prześwicie 785 mm. Trudna do zapamiętania liczba to odpowiednik 30 cali pruskich, jednostki obowiązującej na tych ziemiach kiedy ponad 150 lat temu zakładano tutaj kolej wąskotorową.
Lxd2-364 wraz z Lxd2-352 na stacji Bytom Karb Wąskotorowy. Ilość pracy przewozowej wykonywanej niegdyś przez Górnośląskie Koleje Wąskotorowe wymagała budowy nastawni do obsługi tej stacji – to prawdziwa rzadkość na wąskim torze.
Hala peronowa stacji Bytom (oczywiście normalnotorowej) jest jedną z zaledwie trzech tego typu konstrukcji w Polsce, jeśli nie liczyć niewielkiego Dworca Letniego w Poznaniu. W czeluściach hali ukrył się ST43-010 należący do firmy CTL Logistics.
Lekko opóźniony TLK 73102 Przemysław z Poznania do Krakowa dotarł do stacji Katowice, na której trwa gruba przebudowa i czynny jest tylko dworzec tymczasowy, urządzony w budynku przeznaczonym do obsługi ruchu regionalnego.
Na rozgrzebaną stację w Katowicach wjeżdża EN76-001 czyli elf wyprodukowany dla Kolei Śląskich przez bydgoską PESĘ. KŚ obsługują połączenia relacji Częstochowa - Gliwice oraz Katowice - Wisła Głębce z całkiem przyzwoitą częstotliwością.
Elf Kolei Śląskich oczekuje na godzinę odjazdu przy świeżo wyremontowanym peronie katowickiej stacji, z niedokończoną jeszcze wiatą. Przebudowę stacji połączono z wyburzeniem starego i budową nowego dworca, częściowo wzorowanego na starym, który zdaniem niektórych znawców tematu był bardzo ciekawym okazem architektury brutalizmu.
EU07-060 z pociągiem TLK 45104 Kormoran z Bielska Białej do Olsztyna wjeżdża na stację w Katowicach.
Podkarpacki SA135-014 jako pociąg REGIO Resovia kursujący jeszcze wciąż w pełnej relacji z Lublina do Rzeszowa zbliża się do podg. Charzewice. Frekwencja zarówno w Resovii jak i w Koronie wystarczyłaby do zapełnienia dwóch wagonów, ale połączenie obsługuje jeden, gdyż właśnie takie szynobusy kupił w oderwaniu od realiów Urząd Marszałkowski Województwa Podkarpackiego.
Lubelski SA103-007 jako opóźniony nieco pociąg REGIO 4418 ze Stalowej Woli Południe do Lublina mija podg. Charzewice.
Na południu bez zmian – wysłużony EN57-893 jako REGIO 23441 z Rozwadowa do Przeworska zbliża się do stacji w Rudniku.
SA135-012 jako REGIO Resovia z Lublina do Rzeszowa pokonuje odcinek Stalowa Wola Rozwadów Towarowy - Turbia. Wszystko wskazuje na to, że cieszące się dużą popularnością połączenia zostaną podzielone i dojazd z Rzeszowa do Lublina będzie wymagał przesiadania się w Rozwadowie. Jak wpłynie to na frekwencję, wszyscy wiedzą. Wszyscy, oprócz organizatora transportu w naszym województwie, który błędy będzie naprawiał dopiero po zupełnie niepotrzebnym zwiększeniu przez Przewozy Regionalne strat z tytułu działalności, do której spółkę powołano.
Pociąg TLK 23105 San z Warszawy Wschodniej do Przemyśla, śmiesznie krótki i mimo to pustawy, zbliża się do stacji Stalowa Wola Rozwadów. W wyniku złej organizacji pracy przewozowej, a także niedofinansowania leżącej po drodze infrastruktury, pociąg oferuje absurdalnie długi czas przejazdu, wydłużany jeszcze bardziej przez częste spóźnienia, za bardzo wysoką jak na oferowany standard cenę. Marnym pocieszeniem są zdeklasowane „jedynki” trafiające się w jego składzie.
SM48-122 ciągnie próżny skład „gruszek” do Rozwadowa Towarowego, skąd pociąg, który rozpoczął bieg w Chełmie, zostanie zabrany przez elektrowóz do Połańca.
Parowozownia w Wolsztynie to miejsce znane chyba wszystkim Miłośnikom Kolei w Polsce, a także w wielu innych krajach. Codziennie można tu zobaczyć czynne parowozy, w tym co najmniej jeden powinien być „pod parą”. W końcu i ja wziąłem plecak, i wybrałem się obejrzeć tę mekkę MK.
Ol49-65 stoi przed halą wachlarzową wolsztyńskiej parowozowni, ponieważ wymaga drobnych napraw, które zostaną tu wykonane.
Ok1-322 to polskie oznaczenie parowozu P8 pruskiej konstrukcji, produkowanego od 1906 do 1923 roku. Widoczny na zdjęciu egzemplarz został wyprodukowany w roku 1921, do Polski trafił po II WŚ i dziś stanowi nieczynną ozdobę parowozowni w Wolsztynie.
SA132-001 jako pociąg osobowy Kolei Wielkopolskich z Wolsztyna do Gołańczy opuszcza stację początkową.
Kolejny zimny eksponat wolsztyńskiego muzeum ” Ty1-76 z niedawno odnowioną malaturą. Jest to również zdobycz wojenna, przed 1946 rokiem parowóz przez blisko 27 lat służył kolejom niemieckim.
Obok Ty1-76 operację nawęglania przechodzi Ol49-59 wybrany do prowadzenia regularnych pociągów do i z Poznania tego dnia.
W czasie kiedy węgiel z jednego z wózków wysypywany jest do tendra Ol49-59, drugi wózek napełnia się przy pomocy taśmociągu.
Poza terenem wolsztyńskiej parowozowni stoi rząd parowozów znajdujących się w lepszym lub gorszym stanie. „Pociąg” ten otwiera TKt48-143, który prezentuje się jeszcze całkiem nieźle.
Tymczasem SA132-012 ma przerwę przed kursem do Leszna i wietrzy swoje wnętrze przy peronie 1 wolsztyńskiej stacji.
Stacja Wolsztyn. SA132-012 Kolei Wielkopolskich czeka na godzinę odjazdu do Leszna.