Imprezowy pociąg specjalny na tle efektownego dworca w Ptaszkowej.
Fotostop na szlaku Ptaszkowa-Grybów. Kilometr 69,2.
Deszcz siąpi, ale focić trzeba – piękne okolice tzw. pętli grybowskiej.
EN57-2049 jako REGIO Jaworzyna do Krynicy wjeżdża na stację Stróże.
Stacja Jasło. Nasz „sputnik” manewruje wśród zalewanych deszczem maszyn: pługu odśnieżnego Xua i lokomotywy serii 66 należącej do DB.
66248 czyli należąca do DB „Class 66” oczekuje na zatrudnienie na stacji w Jaśle.
Pociąg specjalny prawie gotowy do odjazdu z Jasła. Zaczyna się przejaśniać.
Dawną Koleją Transwersalną wjechaliśmy na teren województwa Małopolskiego, a tymczasem wyszło słońce.
Biecz. Popularny motyw wśród fotografujących te tereny – Kolegiata Bożego Ciała, Dom Barianów-Rokickich z Basztą Katowską oraz nasz „sputnik” z „ryflakami”.
Wjechaliśmy na dawno nieużywaną w ruchu pasażerskim linię 110 Gorlice Zagórzany – Gorlice (położoną w całości na terenie tego miasta), zelektryfikowaną w 1988 r.
Stacja oporowa Gorlice – ET21-631 przed zmianą kierunku jazdy.
ET21-631 w Gorlicach po zmianie kierunku jazdy.
Wracamy przez okolice Grybowa, tym razem w pięknym słońcu.
Wyprodukowany w 1971 r. elektrowóz wygląda z tunelu w Kamionce Wielkiej. Na tym zakończyliśmy fotografowanie ET21-631 podczas przejazdu pociągiem specjalnym zorganizowanym przez SMK w Krakowie.
Rozpoczynamy część spalinową – skład naszych Bhixt przejęła piękna, po prostu piękna SP42-260. W drodze do Chabówki zatrzymaliśmy się w Limanowej.
Wyprodukowana w 1978, wyremontowana w 2014 r. SP42-260 jest czynnym eksponatem Skansenu Taboru Kolejowego w Chabówce. Kocioł parowy, w który były wyposażone wszystkie lokomotywy tej serii, w tym egzemplarzu pozostaje niestety niesprawny, ale latem to żaden problem.
Wnętrze jednego z wagonów typu 101A w składzie pociągu specjalnego z Nowego Sącza do Chabówki przez Jasło, Gorlice.
Fotostop między Kasiną Wielką a Skrzydlną na linii nr 104.
Godzina 19:40, piękna lokomotywa, malownicza linia i malownicze światło.
Stacja Mszana Dolna i krótki postój naszego imprezowego pociągu specjalnego.
Powoli kończymy – godzina 20:31 i ostatni fotostop drugiego dnia bardzo udanej imprezy.
Wnętrze jednego z najnowszych pojazdów, jakie zaglądają do Nowego Sącza – EN63A-044 czyli impulsa zakupionego dla województwa małopolskiego w ramach tzw. Południowej Grupy Zakupowej.
EN63A-044 dotarł z Nowego Sącza do Tarnowa. Pociąg skończył jazdę.
Wnętrze zmodernizowanego przez Fabrykę Pojazdów Szynowych w lipcu 2013 r. wagonu 141A oznakowanego jako B10nouz. Od niedawna do obsługi pociągów InterCity Kossak i Światowid przeznaczono wagony przedziałowe zamiast krytykowanych przez pasażerów bezprzedziałówek.
SM42-2318 należąca do Kolei Bałtyckiej przecina ulicę Ofiar Katynia w Stalowej Woli udając się bocznicą w stronę Huty Stalowa Wola.
EU07-240, własność sandomierskiego ZIKu, wjeżdża do Rozwadowa z pociągiem towarowym relacji Munina-Sandomierz.
Lubelski szynobus SA134-026 jako REGIO 32406 do Lublina zbliża się do posterunku odgałęźnego Charzewice.
Skład cystern prowadzony elektrowozem 181-026-6 należącym do Lotosu opuszcza stację w Nisku kierując się w stronę Rudnika.
Warszawa, Muzeum Kolejnictwa przy ul. Towarowej 3. Przedstawiciel węgierskiej serii z lat 1954-1955, SN52-38 wycofany ze służby w 1985 r. prezentuje się przy jednym z peronów na terenie placówki.
SN52-38 w warszawskim Muzeum Kolejnictwa.
Jeden z najcenniejszych eksponatów w Polsce, jedyny istniejący niemiecki parowóz z zachowaną oryginalną otuliną aerodynamiczną z roku 1940 (wszystkie posiadane przez niemieckie muzea to powojenne rekontrukcje) – Pm3-5 oznaczony jako Pm3-3. Po wojnie służył m.in. w Bydgoszczy i Toruniu, a w 1977 r. został odbudowany dla Muzeum Kolejnictwa w Warszawie.
Os24-10, a tak naprawdę Os24-7 to jeden z serii 15 parowozów wyprodukowanych w Chrzanowie w latach 1926-1927. Maszyna do 1970 r. pracowała w Chełmie po czym w 1983 r. została poddana renowacji i przekazana Muzeum.
Pm2-34 wyprodukowany w 1936 r. w Berlinie, po wojnie został przyjęty na inwentarz PKP i skierowany do Bydgoszczy. Maszyna osiągała nawet 130 km/h, do Muzeum Kolejnictwa trafiła w 1995 r.
„Oelka” warszawskiego Muzeum Kolejnictwa. Parowóz został wyprodukowany w 1952 r. i skreślony z inwentarza w 1993 r.
Amerykański parowóz Tr203-451 wyprodukowany w 1945 r. w Lima Locomotive Works został zakupiony dla PKP z demobilu. Łącznie z serią Tr201 pracowało w Polsce aż 575 egzemplarzy z 2121 wyprodukowanych. Ostatni z nich był eksploatowany do roku 1980 w dyrekcji poznańskiej.
Wyprodukowany w 1931 r. w zakładach Cegielskiego w Poznaniu tendrzak OKl27-26 po okresie eksploatacji w Białymstoku stał na warszawskiej Pradze jako pomnik. Do Muzeum trafił w 1997 r.
Prawdziwa perełka w warszawskiej kolekcji: jeden z trzech egzemplarzy serii najdłuższych polskich parowozów, wyprodukowany w 1931 r. w zakładach Cegielskiego w Poznaniu Pu29-3. Mimo że konstrukcja była bardzo udana, przedwojenne PKP zdecydowały się na zakup konkurencyjnych Pt31 dla uniknięcia problemu zbyt krótkich obrotnic. Parowóz prezentowany w Muzeum Kolejnictwa był eksploatowany do 1970 r.
SM41-190 z serii węgierskich lokomotyw spalinowych do pracy manewrowej i liniowej produkowanych w latach 1961-1968.
Jedna z dwóch zachowanych przedstawicielek tej serii, SM15-17 wyprodukowana w Chrzanowie na bazie dokumentacji radzieckiej lokomotywy ТГМ3. Cała seria budowana była przez 3 lata do 1966 r. kiedy z uwagi na jej awaryjność i alternatywę w postaci SM42 zaprzestano dalszej produkcji.
Kolejny ciekawy zabytek trakcji spalinowej – SM25-02 z przekładnią hydrauliczną.