Rok 2002 zawitał na rozwadowską stację – na zatrudnienie oczekuje EP07-376 w historycznym malowaniu. Elektrowóz przejmie skład Hetmana z Wrocławia przyprowadzony z Rzeszowa przez SU160 i zabierze go do Lublina.
Rok 2002 zawitał na rozwadowską stację – na zatrudnienie oczekuje EP07-376 w historycznym malowaniu. Elektrowóz przejmie skład Hetmana z Wrocławia przyprowadzony z Rzeszowa przez SU160 i zabierze go do Lublina.
EP09-047 oczekuje na zatrudnienie na stacji Rzeszów Główny.
Wnętrze przedziału węgierskiego wagonu Bmz w składzie międzynarodowego pociągu IC 114 Cracovia z Przemyśla Głównego do Budapesztu (i Pragi).
Stacja Czechowice-Dziedzice przechodząca obecnie gruntowną przebudowę. Na jednym z dwóch torów czynnych w ruchu pasażerskim, przy ostatnim niezmodernizowanym peronie, na odjazd do Cieszyna oczekuje 2-wagonowy elf oznaczony jako 34WEa-001.
Lokomotywa oznakowania jako 6Dh-1 002 w malowaniu Budimexu i z logo Tabor Dębica stoi wygaszona na stacji Czechowice-Dziedzice.
Stacja Bielsko-Biała Główna. W kierunku Katowic odjeżdża elf pierwszej generacji należący do Kolei Śląskich.
Elf drugiej generacji jako pociąg osobowy Kolei Śląskich z Katowic do Zwardonia wjeżdża na stację Bielsko-Biała Główna.
Feniks, czyli zmodernizowany w poznańskiej Fabryce Pojazdów Szynowych, jak samo oznaczenie EN57FPS-1534 wskazuje, stoi przy peronie 2 stacji Katowice.
Przystanek osobowy Stalowa Wola Charzewice. SU160-002 wjeżdża na tor przy jedynym peronie z jednym z ostatnich kursów TLK Roztocze, jakie wytrasowano linią 71 na czas objazdów.
IC Hetman wrócił na dawną trasę, wróciły i „epoki”. EP09-022 z pociągiem z Wrocławia rusza ze stacji Nisko.
Gama z łącznikiem Hetmana do Hrubieszowa przemierza odcinek między Stalową Wolą Południe a mostem na Sanie w ostatnich promieniach zachodzącego słońca.
Przystanek osobowy Turbia, gdzie uchował się jeszcze charakterystyczny dla tego typu posterunków budynek z czasów niemieckiej okupacji, mija IC 31104 Witos relacji Przemyśl Główny - Warszawa Wschodnia (przez Radom, Dęblin).
EP07-381 na czele Witosa do Warszawy.
TLK 310 Roztocze z Lublina wróciło na normalną trasę i do obsługi trakcją elektryczną w całej relacji.
EN57-719 jako REGIO ze Stalowej Woli Rozwadowa do Lublina Głównego opuszcza rejon stacji początkowej zbliżając się do przejazdu w ciągu ul. Sandomierskiej.
Manewrowa lokomotywa 6Dg-183 w barwach Newagu, który przeprowadził jej przebudowę, kieruje się z Sobowa na południowy wschód z jednym tylko wagonem-cysterną.
Linia Hutnicza Szerokotorowa. Przez las w okolicy Huty Deręgowskiej przejeżdża mieszany skład z ST44-2055 i ST44-2011 na czele.
Dwuwagonowy łącznik Roztocza z Zamościa przemierza szlak Biłgoraj - Stalowa Wola Południe w okolicach Huty Deręgowskiej.
IC 13104 Witos z Warszawy Zachodniej do Przemyśla Głównego prawie dotarł do Stalowej Woli Centrum dzięki EP07-448.
Stacja Lublin Główny. Na torze oporowym w sąsiedztwie przydworcowego budynku Poczty Polskiej na odjazd do Chełma czeka EN57-1314.
Po elektryfikacji całej linii 68 można na niej spotkać jednostki z klasycznym wnętrzem, wyposażone w charakterystyczne kanapy kryte czerwoną dermą.
Wnętrze pustawego EN57-1383 obsługującego pociąg REGIO 22603 z Lublina Głównego do Stalowej Woli Rozwadowa.
EN98-002 jako wieczorny REGIO do Przeworska przejeżdża po wiadukcie między Stalową Wolą a Stalową Wolą Południe.
Do mostu na Sanie zbliża się hrubieszowski łącznik Hetmana. Zachodzące słońce odbija się w nowym zbiorniku retencyjnym, który powstał między Sanem a nową obwodnicą Stalowej Woli.
Pociąg niedzielny – InterCity 53102 Kochanowski z Bydgoszczy do Rzeszowa ciągnięty przez jeden z najnowszych elektrowozów na polskich torach, EU160-009 (rok produkcji 2020), zbliża się do mostu na Sanie.
Przystanek osobowy Warszawa Ochota, jedna z transportowo-architektonicznych perełek warszawskiej linii średnicowej, zaprojektowanych przez Arseniusza Romanowicza i Piotra Szymaniaka, widziany z okna sąsiedniego budynku na tle pobliskiej zabudowy stolicy.
Chyba dość rzadko fotografowany stołeczny dworzec, Warszawa Wileńska, o zachodzie słońca.
Dwie jednostki EN57AL jako pociąg osobowy Kolei Mazowieckich zbliżają się do stacji Warszawa Wileńska, gdzie zakończą jazdę.
Muzeum Kolei Wąskotorowej w Sochaczewie – wąski, ale wcale nie gorszy, oddział Stacji Muzeum. Wnętrze wagonu Bxhpi typu 1Aw z widocznym indywidualnym piecem grzewczym.
Zabytki trakcji elektrycznej w Muzeum Kolei Wąskotorowej w Sochaczewie: lokomotywa Siemens z 1898 r. pochodząca z huty Zygmunt w Bytomiu, oznakowany jako EL05-02 elektrowóz produkcji zakładów w Hennigsdorf z 1955 roku, a w tle parowóz bezogniowy z 1927 r. produkcji zakładów w Chemnitz.
Parowóz Tx 1958 pochodzący z niemieckich polowych kolejek wojskowych z okresu I wojny światowej.
Py4-741 został zbudowany w 1925 r. dla Żnińskiej Kolei Powiatowej przez zakłady Orenstein & Koppel.
Parowóz typu Hutnik z 1958 r. dostarczony przez chrzanowski Fablok.
Kolejne eksponaty Muzeum Kolei Wąskotorowej: drezyna motorowa, Px48-1755 i Kp4-3760 z 1957 roku, któremu nieproporcjonalnie wielkie reflektory nadają nieco zabawny wygląd.
Staruszek Tyb-3417 z 1896 roku pracował na torze o szerokości 750 mm przez 80 lat. Producent: Krauss, Monachium.
Parowóz typu Wisła oznaczony jako Tx28-1274 został wyprodukowany w Chrzanowie w 1928 r. i pracował początkowo na Kujawskich Kolejach Wąskotorowych. Do Muzeum Kolejnictwa trafił z Ełku.
Parowóz Px49-1794, udoskonalona wersja Px48 na tor 750 mm.
Pochodzący z 1910 r. parowóz przemysłowy T-7841 został zbudowany w zakładach Borsig w Berlinie dla Cukrowni Malbork.
Kolejna maszyna zbudowana w Monachium: Ty1-15506 z 1934 r.
Jeszcze jeden muzealny Px48. Ten egzemplarz pracował w Mławie i przez pewien czas w Rogowie.