SU45-151 z pociągiem osobowym z Lublina dojeżdża do stacji w Rozwadowie.
Stalowa Wola Rozwadów - Lublin (LK 68 północ) – zdjęcia
Linia Stalowa Wola Rozwadów - Lublin jest częścią linii Lublin-Przeworsk nr 68. Opisywany odcinek jednotorowy, został zelektryfikowany w latach 2018-2019, chociaż pierwsze prace przy elektryfikacji rozpoczęły się na początku lat 90 XX wieku. Wraz z otwarciem odcinka lubelskiego w roku 1914 Rozwadów stał się stacją węzłową i zarazem graniczną, gdyż pierwsza stacja po drugiej stronie Sanu, Kępa, leżała już na terytorium zaboru rosyjskiego. Niektóre mosty i fragmenty nasypów, zwłaszcza bliżej Lublina, sugerują że linia była w przeszłości dwutorowa lub drugi tor planowano.
Do grudnia 2003 praktycznie jedynymi wagonami spotykanymi na tej linii w pociągach osobowych były zespoły piętrusów Bhp, potem zastąpiły je Bdhpumn na przemian z B i Bh, a od 1 października 2004 Bdhpumn'y wycofano. Obsługę trakcyjną zapewniały stacjonujące niegdyś w Lublinie SU45 (przebudowane z kursujących tu „od zawsze” tj. od wycofania parowozów SP45), przydzielane też zresztą do pociągów pospiesznych, rzadziej SP32, SM42 i SU42. Dopiero w 2013 r. z różnych części kraju ściągnięto na pomoc w obsłudze ruchu dalekobieżnego kilka egzemplarzy serii SU46, ale na krótko. Już w 2015 r. bowiem rozpoczęły się dostawy fabrycznie nowych spalinowozów z bydgoskiej PESY – mowa oczywiście o Gamach, czyli serii SU160. Jako że Gamom niezbędna okazała się pomoc, zdarzały się przypadki zastępowania ich pożyczonymi od Kolei Czeskich „nurkami” tj. serią 754. Ostatecznie jednak ostatnimi spalinowozami ciągnącymi pociągi pasażerskie pozostały SU160.
W ruchu regionalnym wymiana taboru z ciężkiego na lekki odbywała się stopniowo. Pierwszym zwiastunem nadchodzących zmian było wprowadzenie do ruchu w 2003 r. szynobusów SN81 stanowiących dość prowizorycznie przystosowane do przewożenia pasażerów drezyny inspekcyjne. Początkowo „eseny” obsługiwały tylko skróconą relację z Lublina do Kraśnika i z powrotem, jednak wcielono również w życie pomysł żeby niektóre osobówki z Rozwadowa też poza Kraśnik nie wyjeżdżały. Przez megafony na rozwadowskiej stacji można było usłyszeć komunikaty typu „pociąg osobowy do Lublina z przesiadką w Kraśniku na autobus szynowy odjedzie z toru...”, ale na szczęście w krótkim czasie pełną relację pociągów przywrócono z tej prostej przyczyny, że podróżni przewożeni do tej pory 4-sekcyjnymi piętrusami nie mieścili się w 2-wagonowym pojeździe.
Pierwszymi „nowożytnymi” szynobusami w Lublinie były króciutkie SA107 wyprodukowane przez Kolzam z Raciborza. Pierwszy egzemplarz nie posiadał nawet toalety, więc znów został przydzielony na relacje krótsze niż Lublin-Rozwadów tj. do Kraśnika, Rzeczycy lub Szastarki. W końcu jednak SA107 razem z SA103 z bydgoskiej PESY zaczęły wypierać ciężkie składy kursujące do Rozwadowa oraz Stalowej Woli Południe, a z czasem Urząd Marszałkowski Województwa Lubelskiego zamówił 2-wagonowe SA134, które stały się podstawą ruchu regionalnego. Razem z nimi pociągi REGIO obsługiwały maszyny podkarpackie, również SA134 oraz SA135, a dodatkowo z Lublina do Stalowej Woli Południe zaczęły kursować nabyte przez Przewozy Regionalne SA137 wyprodukowane w nowosądeckim Newagu. SA134, 135 i 137 doczekały ukończenia elektryfikacji całej linii 68.
Po elektryfikacji tabor spalinowy zaczął stopniowo znikać, obsługę ruchu regionalnego przejęły zmodernizowane (lub nie) lubelskie EN57 oraz nowocześniejsze jednostki podkarpackie. Do obsługi pociągów dalekobieżnych skierowano poczciwe EU/EP07, EP09 i w miarę dostaw nowe EU160. Epizodycznie przez linię lubelską przewijały się też dalekobieżne EZT serii ED160, ED161, a nawet ED74. Spośród stacji docelowych pociągów pospiesznych, a później TLK i IC, kursujących między Rozwadowem a Lublinem można wyliczyć Bydgoszcz, Szczecin, Piła, Chełm, Hel (sezonowo), Kołobrzeg i in. Z drugiej strony stacjami końcowymi były najczęściej Przemyśl, Rzeszów, Kraków, a także Katowice, Wrocław, a nawet Bohumín tuż za granicą z Republiką Czeską. Był więc czas, że przejazd bez przesiadek np. z Zaklikowa do Czech był możliwy.
Na koniec wypada jeszcze wspomnieć o kłopocie, który konstruktorom rozkładu jazdy sprawiał taki a nie inny układ linii w regionie. Przejazd z Lublina do Rzeszowa linią opisywaną i dalej nr 71 oznaczał konieczność zmiany kierunku w Rozwadowie, co skutkowało stratą ok. 30 minut. w grudniu 2012 r. postanowiono więc Rozwadów omijać, a postój dla mieszkańców Stalowej Woli wyznaczyć w Pilchowie. Władze miasta niezadowolone z tego stanu rzeczy postanowiły zabiegać o nowy przystanek i tak powstał p.o. Stalowa Wola Charzewice otwarty w roku 2020. Sęk w tym, że z przystanku mogły korzystać tylko pociągi jadące łącznicą, a nie zawsze IC z Lublina odbijały na Grębów-Tarnobrzeg, częściej na Nisko-Leżajsk. Nowy przystanek był więc raz używany, raz nie, a z rozkładu jazdy wypadł ostatecznie w grudniu 2024 r. po niespełna 5 latach eksploatacji.
Do grudnia 2003 praktycznie jedynymi wagonami spotykanymi na tej linii w pociągach osobowych były zespoły piętrusów Bhp, potem zastąpiły je Bdhpumn na przemian z B i Bh, a od 1 października 2004 Bdhpumn'y wycofano. Obsługę trakcyjną zapewniały stacjonujące niegdyś w Lublinie SU45 (przebudowane z kursujących tu „od zawsze” tj. od wycofania parowozów SP45), przydzielane też zresztą do pociągów pospiesznych, rzadziej SP32, SM42 i SU42. Dopiero w 2013 r. z różnych części kraju ściągnięto na pomoc w obsłudze ruchu dalekobieżnego kilka egzemplarzy serii SU46, ale na krótko. Już w 2015 r. bowiem rozpoczęły się dostawy fabrycznie nowych spalinowozów z bydgoskiej PESY – mowa oczywiście o Gamach, czyli serii SU160. Jako że Gamom niezbędna okazała się pomoc, zdarzały się przypadki zastępowania ich pożyczonymi od Kolei Czeskich „nurkami” tj. serią 754. Ostatecznie jednak ostatnimi spalinowozami ciągnącymi pociągi pasażerskie pozostały SU160.
W ruchu regionalnym wymiana taboru z ciężkiego na lekki odbywała się stopniowo. Pierwszym zwiastunem nadchodzących zmian było wprowadzenie do ruchu w 2003 r. szynobusów SN81 stanowiących dość prowizorycznie przystosowane do przewożenia pasażerów drezyny inspekcyjne. Początkowo „eseny” obsługiwały tylko skróconą relację z Lublina do Kraśnika i z powrotem, jednak wcielono również w życie pomysł żeby niektóre osobówki z Rozwadowa też poza Kraśnik nie wyjeżdżały. Przez megafony na rozwadowskiej stacji można było usłyszeć komunikaty typu „pociąg osobowy do Lublina z przesiadką w Kraśniku na autobus szynowy odjedzie z toru...”, ale na szczęście w krótkim czasie pełną relację pociągów przywrócono z tej prostej przyczyny, że podróżni przewożeni do tej pory 4-sekcyjnymi piętrusami nie mieścili się w 2-wagonowym pojeździe.
Pierwszymi „nowożytnymi” szynobusami w Lublinie były króciutkie SA107 wyprodukowane przez Kolzam z Raciborza. Pierwszy egzemplarz nie posiadał nawet toalety, więc znów został przydzielony na relacje krótsze niż Lublin-Rozwadów tj. do Kraśnika, Rzeczycy lub Szastarki. W końcu jednak SA107 razem z SA103 z bydgoskiej PESY zaczęły wypierać ciężkie składy kursujące do Rozwadowa oraz Stalowej Woli Południe, a z czasem Urząd Marszałkowski Województwa Lubelskiego zamówił 2-wagonowe SA134, które stały się podstawą ruchu regionalnego. Razem z nimi pociągi REGIO obsługiwały maszyny podkarpackie, również SA134 oraz SA135, a dodatkowo z Lublina do Stalowej Woli Południe zaczęły kursować nabyte przez Przewozy Regionalne SA137 wyprodukowane w nowosądeckim Newagu. SA134, 135 i 137 doczekały ukończenia elektryfikacji całej linii 68.
Po elektryfikacji tabor spalinowy zaczął stopniowo znikać, obsługę ruchu regionalnego przejęły zmodernizowane (lub nie) lubelskie EN57 oraz nowocześniejsze jednostki podkarpackie. Do obsługi pociągów dalekobieżnych skierowano poczciwe EU/EP07, EP09 i w miarę dostaw nowe EU160. Epizodycznie przez linię lubelską przewijały się też dalekobieżne EZT serii ED160, ED161, a nawet ED74. Spośród stacji docelowych pociągów pospiesznych, a później TLK i IC, kursujących między Rozwadowem a Lublinem można wyliczyć Bydgoszcz, Szczecin, Piła, Chełm, Hel (sezonowo), Kołobrzeg i in. Z drugiej strony stacjami końcowymi były najczęściej Przemyśl, Rzeszów, Kraków, a także Katowice, Wrocław, a nawet Bohumín tuż za granicą z Republiką Czeską. Był więc czas, że przejazd bez przesiadek np. z Zaklikowa do Czech był możliwy.
Na koniec wypada jeszcze wspomnieć o kłopocie, który konstruktorom rozkładu jazdy sprawiał taki a nie inny układ linii w regionie. Przejazd z Lublina do Rzeszowa linią opisywaną i dalej nr 71 oznaczał konieczność zmiany kierunku w Rozwadowie, co skutkowało stratą ok. 30 minut. w grudniu 2012 r. postanowiono więc Rozwadów omijać, a postój dla mieszkańców Stalowej Woli wyznaczyć w Pilchowie. Władze miasta niezadowolone z tego stanu rzeczy postanowiły zabiegać o nowy przystanek i tak powstał p.o. Stalowa Wola Charzewice otwarty w roku 2020. Sęk w tym, że z przystanku mogły korzystać tylko pociągi jadące łącznicą, a nie zawsze IC z Lublina odbijały na Grębów-Tarnobrzeg, częściej na Nisko-Leżajsk. Nowy przystanek był więc raz używany, raz nie, a z rozkładu jazdy wypadł ostatecznie w grudniu 2024 r. po niespełna 5 latach eksploatacji.
Pokaż więcej
SP32-144 z pociągiem osobowym z Rozwadowa do Lublina rusza z przystanku w Pilchowie.
SU45-135 wjeżdża do Rozwadowa z międzynarodowym pociągiem z Warszawy Zachodniej do Odessy.
SU45-212 z wieczornym osobowym do Lublina stoi w Rozwadowie.
Szynobus SN81-003 jako pociąg osobowy do Kraśnika oczekuje na godzinę odjazdu na torze oporowym stacji w Lublinie.
Widok na stację Kraśnik.
SN81-003 po dojechaniu do Kraśnika czeka na pasażerów chcących jechać w kierunku Lublina.
Ten sam SN81-003 w Kraśniku.
SN81-003 od strony członu A. W tle budynek dworca w Kraśniku.
SN81-003 bardziej z profilu.
Jeszcze raz SN81-003, tym razem na stacji w Niedrzwicy. Skład oczekuje na mijankę z osobowym Lublin-Rzeszów.
SU45-109 z pociągiem osobowym z Lublina do Rzeszowa wjeżdża na stację w Niedrzwicy. Pociąg ten w nowym rozkładzie zastąpił Wisłoka, stąd prowadzi wagony znane z pociągów pośpiesznych, w tym klasę 1.
SU45-135 z pociągiem osobowym z Lublina przejeżdża obok budynku rozwadowskiej lokomotywowni.
Pierwszy za Rozwadowem przystanek na linii do Lublina - Pilchów.
SM42-520 z pociągiem osobowym z Lublina do Rzeszowa zbliża się do przystanku w Pilchowie.
SU45-126 z osobówką z Lublina do Rozwadowa zbliża się do stacji końcowej. Jest to moje ostatnie zdjęcie tej maszyny z żółtym czołem; pierwsze z zielonym znalazło się w dziale SA107.
Jeszcze nowszy nabytek ZPR Lublin: SA107-002, dostarczony około kwietnia 2004, stoi w Rzeczycy jako pociąg osobowy do Lublina. Szynobus nie dojeżdża do Rozwadowa, ponieważ Stalowa Wola nie leży na terenie województwa lubelskiego, przez co ma frekwencję zbliżoną do zera.
Kolejne ujęcie SA107-002 na stacji w Rzeczycy.
Widok czoła SA107-002 w Rzeczycy.
Lublin-Rzeszów zbliża się do rozwadowskiej stacji. Prowadząca go SU45-010 zakończy tam swoje zadanie powierzając pociąg jednej z żurawickich EU07.
SU45-192 z pociągiem osobowym z Lublina wjeżdża w perony stacji Stalowa Wola Rozwadów.
Pociąg pospieszny Solina został właśnie przejęty od żurawickiej EU07 przez SU45-126. Była to już trzecia zmiana lokomotywy na trasie tego pociągu z Zagórza, a czeka go jeszcze jedna - w Lublinie.
SU45-151 z jednym wagonem typu 120A, jako pociąg osobowy z Rozwadowa do Kraśnika, rusza z przystanku Pilchów.
Pociąg osobowy nr 417, z SU45-151 na czele, zjeżdża z mostu na Sanie między przystankami Kępa i Pilchów.
SU45-151 z osobówką z Lublina jedzie w kierunku Pilchowa.
Solina z Przemyśla do Warszawy Zachodniej, jeszcze z dwoma wschodnimi wagonami, stoi w Rozwadowie krótko po przyłączeniu SU45-151.
Dwuletni już SA107-01 stoi bezczynnie w Lublinie, ponieważ tym razem to SA107-002 pojechał do Rzeczycy.
Pociąg osobowy Lublin - Stalowa Wola Rozwadów z SU45-126 stoi na stacji początkowej. Odjedzie o 15:45, a następny dopiero na drugi dzień rano.
SN81-002 stoi na jednym z torów stacji w Lublinie, na wypadek gdyby jeden z SA107 nie mógł wyjechać w trasę. To ostatni SN81, jaki został w Lublinie.
Sezon wakacyjny już rozpoczęty i Solinie przybyło wagonów. Na zdjęciu, ciągnięta przez SU45-067, zbliża się do mostu na Sanie.
Kolejny nowy pociąg pospieszny w Stalowej Woli w tym rozkładzie zaczął kursować dopiero niedawno. Hel-Rzeszów z SU45-190 minął przystanek w Pilchowie.
Wieczorny pociąg osobowy z Lublina, ciągnięty przez SU45-135, dojeżdża do Rozwadowa. W tle, po prawej stronie widoczna budowa wiaduktu nad linią, który będzie elementem obwodnicy Stalowej Woli.
Pociąg osobowy z Lublina, w dość ciekawym składzie, dojeżdża do stacji w Rozwadowie.
SU45-135 z pociągiem 31108 Solina zbliża się do stacji Lipa.
Pociąg osobowy z Rozwadowa do Lublina ciągnięty przez SU45-126 podąża w stronę mostu na Sanie tuż przed burzą (która zdążyła mnie złapać, zanim wróciłem do domu). Trudno uwierzyć, że nie ma po nim (tj. po 14:27) już żadnej innej osobówki z Rozwadowa w tamtym kierunku...
W momencie robienia zdjęcia był to najnowszy lubelski szynobus. Dzień później do SA103-005 dołączył SA103-007 i teraz oba będą obsługiwały linię do Rozwadowa.
Budynek dworca na stacji w Rzeczycy. Stacji, która dla trzech par osobówek z Lublina jest końcową.
SA103-005 manewruje w Rzeczycy.
SA103-005 stoi w Rzeczycy.
SA103-005 odjeżdża z Sulowa.