Żółkniejące drzewo, most na Sanie między Kępą a Pilchowem i TLK 83104 Solina z SU45-220. Wiem że to niejako remake mojego zdjęcia z piętrusem, ale zrobiony 3 aparaty później. Zresztą nie ukrywam że mam zamiar się powtarzać i nie czuję się z tym źle.
Archiwum – Jesień 2013
SU45-220 jaka jest, każdy widzi.
SA103-012, którego łatwo poznać po tym, że ma jedno lusterko bardziej, jako opóźniony REGIO 4417 opuszcza rozwadowską stację udając się, jak należy, do Stalowej Woli Południe.
Lato ucieka w siną dal, a EN57-1205 ucieka na noc do Przeworska. Kierowcy czekający przed szlabanem na ul. Przemysłowej nawet nie doceniają swojej krótkiej chwili wytchnienia, tymczasem moment refleksji nad otaczającym nas światem jeszcze nikomu nie zaszkodził.
Warszawa Gdańska to już nie ta sama stacja co jeszcze 4 lata temu. W 2010 r. w wyniku gruntownej przebudowy (na razie nieobejmującej budynku dworca) powstał tu węzeł przesiadkowy kolej - metro - tramwaje - autobusy - rowery miejskie i tym samym na Dworzec Gdański wróciło życie, a wraz z nim pojawiły się elfy. EN76-018 jako pociąg osobowy Kolei Mazowieckich 11246/906 z Nasielska do Warszawy Zachodniej (peron 8) zatrzymał się na torze 2 przy peronie 3.
EN76-019 jako pociąg osobowy 1523/904 z Warszawy Zachodniej (peron 8) do Ciechanowa odjeżdża z Warszawy Gdańskiej.
Na stację Warszawa Gdańska przyjechał opóźniony o 50 minut powód mojej wizyty w Warszawie – pociąg specjalny prowadzony parowozem Ol12-7. Na szczęście opóźnienie szybko się wyzerowało, jako że postój na stacji miał trwać mniej więcej tyle czasu.
Skład pociągu specjalnego, łącznie z parowozem, zapewnił Skansen Taboru Kolejowego w Chabówce. Tak wygląda wnętrze wagonu 2 klasy Bi wyprodukowanego w Kolonii w 1930 r.
Wnętrze przedziału 2 klasy w wagonie BCi niemieckiego pochodzenia, odbudowanym we wczesnych latach 90-tych XX wieku. Na przełomie lat 20-tych i 30-tych takie wagony produkowało wiele niemieckich fabryk według projektu znormalizowanej konstrukcji.
Nasz Ol12-7 cechował się dużym zużyciem wody, dlatego przez cały przejazd towarzyszyła nam Straż Pożarna, a niemal każdy postój (tu – w Nasielsku) wykorzystywany był na uzupełnienie zapasu.
Zabytkowy skład pociągu specjalnego wśród podróżnych innych pociągów wywoływał niemałą sensację, a nowoczesne zespoły trakcyjne stanowiły ciekawy kontrast.
No i clou imprezy – fotostop między Nasielskiem a Wkrą. Aura chwilowo się nad nami zlitowała.
Kolejny fotostop na linii Nasielsk-Sierpc, nazywanej przez niektórych Jedynie Słuszną Linią. Ol12-7 z pociągiem specjalnym przejeżdża przez most na Wkrze.
Ol12-7 w Płońsku. Parowóz został wyprodukowany w Wiedniu w fabryce StEG w 1912 r. jako egzemplarz serii 429.1 kolei austriackich kkStB produkowanej już od 1909 r. Głównym konstruktorem tej serii był Karl Gölsdorf, znany projektant m.in. parowozów do prowadzenia słynnych pociągów Orient-Express.
Służba serii Ol12 to przede wszystkim południe kraju – dyrekcje krakowska, lwowska i stanisławowska. Jednak w 1964 r. kilka egzemplarzy przeniesiono do DOKP Warszawa i stacjonowały one w MD Czeremcha. W 1968 r. z inwentarza skreślono ostatni egzemplarz Ol12, a Ol12-7 przywrócono do życia w ZNTK Piła w 1993 r.
Po uzupełnieniu wody w Baboszewie jedziemy dalej do Sierpca, niestety z powodu opóźnienia już tylko z jednym fotostopem. Linię z Nasielska otwarto w 1916 r. i początkowo była ona wąskotorowa. Tor normalny na tej trasie zawdzięczamy II RP, bowiem prześwit 1435 mm pojawił się w roku 1924.
Obecnie stacja w Sierpcu obsługuje pociągi do Torunia, Płocka, Tłuszcza, Nasielska i, przede wszystkim, do Kutna. Nie licząc połączenia z Toruniem, obsługiwanego przez spółkę Arriva RP, wszystkie pociągi uruchamiają Koleje Mazowieckie, które do tego celu zakupiły 4 szynobusy SA135 (na zdjęciu: Szynobus SA135-015 do Nasielska). Do Sierpca zaglądają też starsze nabytki KM – sprowadzone z Niemiec VT627 i VT628.
SA135-018 jako pociąg osobowy Kolei Mazowieckich 51334/3301 do Kutna czeka w Sierpcu na godzinę odjazdu. Od podkarpackich lub lubelskich szynobusów tej serii odróżnia go, oprócz „drogiego” czoła i oczywiście malowania, bardzo komfortowe wnętrze, wyposażone podobnie jak wnętrza mazowieckich elfów.
SA135-018 Kolei Mazowieckich na stacji w Sierpcu.
Ol12-7 manewruje po sierpeckiej stacji celem nawęglenia. Luzem parowóz mógłby teoretycznie osiągnąć nawet 90 km/h, ale niestety pociąg specjalny dopuszczono do prędkości 50 km/h.
Manewry Ol12-7 w Sierpcu – jazda tendrem (serii 16C11) naprzód.
Stacja Legionowo. Na godzinę odjazdu oczekuje pociąg osobowy Kolei Mazowieckich 51612/27 do Warszawy Gdańskiej, skąd uda się dalej do Tłuszcza przez Rembertów.
Przejazd pociągu specjalnego z Ol12-7 powoli dobiega końca. Ostatni postój wypadł w Legionowie.
Austriacka maszyna dotarła do stacji Warszawa Gdańska, gdzie kończy się nasza impreza, ale pociąg musi jeszcze dotrzeć do Warszawy Głównej Towarowej, no a potem aż do Chabówki.
Nowość na podkarpacko-lubelskich torach, choć sama maszyna opuściła fabrykę 36 lat temu – SU46-031 ciągnie pociąg TLK 35104 Solina przez Charzewice.
SU46-031 na czele Soliny.
TLK 35104 Solina z Przemyśla do Bydgoszczy czeka na godzinę odjazdu na stacji początkowej. Na czele elektrowóz EP07-381, który zabierze skład do Rzeszowa.
Wyjątkowa maszyna w wyjątkowym malowaniu, bo i okazja jest wyjątkowa. Na stacji Przemyśl Główny pojawiła się biała EP09-028 z interesującym składem czterech wagonów, z których trzy zostały zaprezentowane szerokiej publiczności. Był to zarazem początek małego tournée tego pociągu po Polsce.
Wnętrze zmodernizowanego wagonu bezprzedziałowego 2 klasy typu 168A, o skomplikowanym oznaczeniu B7bnopuz. Klimatyzacja, gniazdka elektryczne, wyświetlacze i oświetlenie LED – to najciekawsze cechy wagonu po modernizacji w zakładach Newag z Nowego Sącza.
Drugi ze zmodernizowanych wagonów zaprezentowanych w Przemyślu – B7nopuvz typu 111Arow. PESA Bydgoszcz wykonała wnętrze nieco skromniej, za to w wagonie można w miarę dogodnie przewieźć rower lub narty.
Wnętrze zmodernizowanego wagonu barowego WRnouz typu 113Aa odznacza się przyjemną kolorystyką i dość spartańskim barem. Zmiany powinny ucieszyć zwłaszcza obsługę, która ma do dyspozycji nowoczesne zaplecze kuchenne oraz przedział socjalny – koniec ze spaniem na stacji postojowej w rozłożonym na podłodze śpiworze.
Podkarpacka codzienność wjeżdża na stację Przemyśl Główny. W roli podkarpackiej codzienności EN57-1142 jako REGIO 2027 z Rzeszowa, z niedziałającymi wyświetlaczami i bez wymaganych od niedawna bocznych tablic kierunkowych.
Wagon bezprzedziałowy 168A, przystosowany do przewozu niepełnosprawnych pasażerów i oznakowany jako B7bnopuz, po opuszczeniu nowosądeckiej fabryki prezentuje się bardzo dobrze. Efekt psują nieco archaiczne wózki z hamulcami klockowymi, które mają znaczący wpływ na komfort podróżowania.
Przystosowany do przewozu rowerów i nart wagon B7nopuvz po modernizacji w zakładach PESA Bydgoszcz do standardu 111Arow od wagonu 168A odróżnia, oprócz piktogramów, inny układ okien.
Zmodernizowany wagon barowy WRnouz typu 113Aa posiada jedną parę drzwi, za to odskokowo-przesuwnych z elektroniczną tablicą relacyjną.
Jedyny „długi” (26,4 m) wagon w składzie – przebudowany na konferencyjny w 2006 r. ASamnouz służył za zaplecze imprezy.
Elektrowóz EP09-028 w okolicznościowej okleinie zasila eksponowany skład zmodernizowanych wagonów PKP InterCity.
„Epoka” z niezwykłym pociągiem na stacji Przemyśl Główny.
Pociąg TLK Brzechwa z Krakowa do Przemyśla ciągnięty przez EU07-214 zbliża się do stacji końcowej pokonując most na rzece San.
Przez stację Przemyśl Główny przetacza się SM48-107 z mieszanym składem wagonów towarowych.